Беше загрижен за својот низок раст, па цел живот заведуваше мажени жени: Животната приказна на балетанот Михаил Баришников

Балетанот и кореограф Михаил Баришников, најпознат по улогата на Русинот Александар Петровски, поради кој Кери го остави Ѕверката и се пресели во Париз, може да се пофали со богата кариера која трае речиси шест децении и покрај тоа што тој се наближува 71. роденден сè уште настапува. Важи за еден од најголемите балетани во историјата, а иако денеска и официјално е американски државјанин, откако последниот роденден го прославил во Летонија каде што е и роден.

Таткото на Михаил беше воен офицер, многу ладен тип, додека мајка му сакаше опера и театар. Таа го запиша во балетско училиште кај својата другарка, каде брзо покажа исклучителен талент, а на само 11 години беше примен на Државната балетска академија. Летото следната година Александра го однесе кај баба му во Русија, по што се врати во Рига и се обеси во бањата во социјалниот стан. Набргу потоа, таткото повторно се ожени, па Михаил мораше да бара ново семејство.

„Не е се како во романите на Чарлс Дикенс. Кога ќе ги изгубите родителите во детството, тоа е животен факт, а човечките суштества имаат неверојатна способност да преживеат. Мајка ми се самоуби, никогаш навистина не го познавав татко ми. И што сега? Дали сум различен поради тоа? Дали родителите треба да се обвинуваат за сите глупости во животот? Ни случајно“, вели тој во едно интервју и додава: „Имав среќа бидејќи се заљубив во танцувањето“.

Баришников вежбаше по цел ден, а навечер спиеше на дрвена штица бидејќи се надеваше дека тоа ќе му помогне да порасне. Беше загрижен за својот низок раст, бидејќи играше претежно споредни, честопати комични ликови. Но лошата политичка ситуација го натера среќата да ја бара надвор од Русија, па по турнејата низ Канада со Бољшој театарот во 1974 година, замина во САД, каде почна да настапува во Американскиот балетски театар во Њујорк. Таму учевствуваше во голем број проекти, како „Жизел“, „Копелија“, „Ла Силфид“ и многу други. Во првите две години, доби дури 25 балетски улоги, по што неговиот живот целосно се промени. Во Русија настапуваше можеби пет-шест пати месечно, додека во САД исто толку пати, но на неделно ниво.

Покрај што внесе нов живот во класичниот балет, тој снимаше и телевизиски специјали, благодарение на кои пошироката јавност имаше можност да ги види неговите неверојатни скокови поради кои изгледаше како да лебди во воздухот. На Бродвеј настапуваше и со Лиза Минели (со која беше во врска) и се покажа како талентиран филмски актер, па беше номиниран за Оскар за улогата во „Пресврт“ каде партнер му беше Ен Бенкрофт, а за Златниот глобус во „Бели ноќи“, во кој глумеше со Изабел Роселини.

Баришников отсекогаш имаше бурен љубовен живот, уште додека живееше во Русија. Наводно, неколку пати бил во врска со мажени жени, а во средината на седумдесеттите стапи во страсна врска со Галси Киркланд, 22-годишната балерина која ја поканил да му биде партнерка на сцената, но и во кревет. Но оптоварена со совршениот изглед и измачувана од напорните проби на кои тој инсистираше, таа гладуваше и повраќаше, покрај тоа си вбризгаше кравја урина и консумираше кокаин, па дури и се откажа од балетот некое време. Потоа сето тоа го опиша во шокантно искрената автобиографија, во која исто така изјави дека Михаил често ја терал да глуми слугинка и неговата играчка додека воделе љубов цела ноќ. Тој изјави дека не ја прочитал книгата, ниту имал намера да го стори тоа.

Во 1970-тите, беше во врска со Џесика Ланг додека таа сè уште беше во брак со фотографот Пак Гранде. Меѓутоа, набргу по раѓањето на ќерката Александра, именувана по мајката на Михаил, кога се чинеше дека парот конечно ќе се смири, кон средината на 1980-тите Џесика го запозна харизматичниот актер и писател Сем Шепард и побегна со него. Баришников во тоа време веќе беше во врска со балерината Лиза Рајнхарт, а Ланг го знаеше тоа, но сепак, му се јави да му каже дека го остава и заминува со Шепард, Михаил остана запрепастен, ја спушти слушалката и не разговараше со неа две години.

Во 1997 година, шест месеци пред да наполни 50 години, решил да ја прифати поканата да настапи во Летонскиот народен театар во градот Рига каде што е роден. Таму заминал со Лиза Рајнхарт и две од неговите четири деца, тогаш 8-годишниот син Петар и 16-годишната Александра, каде им ја покажал куќата во која порасна во социјален стан.

„Во тој стан живеевме пет семејства. Мајка ми и татко ми имаа една соба во која јадевме и престојувавме, а во другата соба, во која имаше два кревети, спиевме јас и мојот полубрат Владимир. Во другите соби имаше други семејства, вкупно петнаесет-шеснаесет луѓе. А станот имаше една кујна, еден тоалет и една бања. Но, никогаш немаше топла вода, па јас и Владимир отидовме во јавното купатило со татко ми“, им рекол Михаил на децата.

Во 2006 се ожени со Лиза со која има три деца. Кога тие пораснаа и станаа независни, Михаил и Лиза ја продадоа пространата куќа во Синденс Лендинг и се преселија со нивните три мачки во стан од 1,4 милиони долари во Њујорк, каде што неуморен танчер отвори свој уметнички центар за кореографија во Менхетен во 2005 година. и играчите, но и сите други уметници од целиот свет кои се слободни да работат и истражуваат таму.

Михаил со улогата во „Сексот и градот“ доби нов статус на ѕвезда, а во една прилика таа улога ја прокоментира: „Не знам зошто ја прифатив таа улога. Мојата сопруга мислеше дека можеби ќе ми биде интересно. А можеби е како во онаа шега: стар уморен црв се фрла во чинија со шпагети затоа што мисли дека таму има оргија!“.

Тој призна дека секојдневното снимање му било многу напорно, но не се жали, бидејќи од една страна собрал нови средства за својот центар, а од друга освоил нова публика која ќе се интересира за неговиот лик во серијата.