Таму каде што денес има пустина некогаш живееле нилски коњи: Откритие старо 125.000 години ја открива зелената Арабија

На место што денес е покриено со суви песочни дини во Саудиска Арабија, пред околу 125.000 години постоело големо слатководно езеро, опкружено со растенија и животни. Остатоци од нилски коњи, биволи и илјадници камени алатки сега им помогнаа на научниците да создадат слика за животот во некогашната зелена Арабија.

Меѓународниот истражувачки тим го проучувал локалитетот Урук ал-Џулајба, во близина на некогашното езеро Мундафан, во јужниот дел на Саудиска Арабија. Наодите се објавени во научното списание „Сајанс“.

Според истражувачите, езерото некогаш зафаќало површина од околу 340 квадратни километри и достигнувало длабочина од приближно 29 метри. Анализата на земјиштето и остатоците од водни организми укажува дека во тој период таму имало слатка вода и вегетација.

Денес пределот е дел од една од најсувите пустински области на Арапскиот Полуостров. Токму затоа фосилите и алатките нудат необичен поглед кон време кога околината изгледала сосема поинаку.

Нилски коњи, камили и луѓе покрај езеро

На повеќе од 130 места во поширокото подрачје научниците документирале над 500 фосилни примероци од растенија и животни. Меѓу нив се остатоци од нилски коњи, изумрени долгороги биволи, камили, газели, антилопи и ноеви.

Во главната истражувана област биле собрани и 5.511 камени алатки поголеми од два сантиметра. Најголемиот дел биле изработени од кремен.

На дел од алатките биле пронајдени и траги од растителни материјали, дрво и смола. Според научниците, тие укажуваат дека луѓето ги комбинирале каменот и другите материјали за изработка на алатки и ловечка опрема.

Хемиските анализи откриле и траги поврзани со отровни растенија на некои камени врвови. Истражувачите сметаат дека тоа може да укажува на употреба на растителен отров при лов, но начинот на подготовка и неговата ефикасност не се утврдени.

Поинаква слика за Арапскиот Полуостров

Научниците го поврзуваат локалитетот со топол и повлажен период од минатото, често нарекуван „Зелена Арабија“. Тогаш езерата и тревните површини можеле да обезбедат вода и храна за животните и луѓето.

Особена вредност на откритието е тоа што алатките, животинските остатоци и трагите од растенија се пронајдени во исто датирано подрачје. Заедно, тие им даваат на истражувачите повеќе информации отколку што би открил еден предмет сам за себе.

На локалитетот не се пронајдени човечки коски. Истражувачите сметаат дека луѓето што го користеле местото најверојатно биле припадници на современиот човечки вид, но тоа не е потврдено со човечки остатоци.

Откритието покажува колку драматично може да се промени еден предел низ илјадници години – од езеро со богат животински свет до пустина каква што ја познаваме денес.

Извори: CENIEH – Национален истражувачки центар за човечка еволуција и Live Science.