Редовното движење поврзано со подобро ментално здравје: Што откри истражување со повеќе од 10.000 студенти

Редовното движење поврзано со подобро ментално здравје: Што откри истражување со повеќе од 10.000 студенти

пред 2 часа

Студентите кои поретко вежбале имале поголема веројатност една година подоцна да пријават симптоми што ги исполнуваат критериумите за депресивна епизода или генерализирано анксиозно растројство, покажува норвешко истражување во кое биле опфатени повеќе од 10.000 млади возрасни лица.

Наодите упатуваат дека редовноста на физичката активност заслужува внимание, дури и кога тренинзите не се долги или интензивни. Сепак, истражувачите нагласуваат дека студијата покажува поврзаност и не може да докаже дека самото вежбање ги спречило менталните нарушувања.

Истражувањето е објавено во научното списание PLOS One на 19 август 2026 година, а неговите резултати повторно привлекоа внимание во ноември. Во анализата учествувале 10.460 студенти во Норвешка, на возраст од 18 до 35 години.

На почетокот тие одговарале на прашања за тоа колку често вежбаат, колку се интензивни активностите и колку време им посветуваат. Една година подоцна пополниле стандардизиран прашалник за ментално здравје.

Колку често вежбале студентите?

Истражувачите ги споредиле одговорите на учесниците со нивните резултати од подоцнежната процена. Откриле дека пониската зачестеност на физичката активност била поврзана со поголема веројатност за депресија или анксиозност.

Во една од анализите, жените кои ретко или никогаш не вежбале имале околу 15 проценти поголем релативен ризик од заеднички проценуваните нарушувања во споредба со оние што пријавиле секојдневно вежбање. Кај мажите разликата изнесувала околу 33 проценти.

Овие проценти се однесуваат на споредба меѓу групи, а не значат дека секое лице што не вежба има толку поголема лична веројатност да развие депресија или анксиозност. Резултатите биле послаби во дел од дополнителните анализи што ја земале предвид и почетната психолошка вознемиреност.

Истражувачите забележале дека зачестеноста на вежбањето покажала поконзистентна поврзаност со менталното здравје отколку времетраењето на поединечните тренинзи. Тие затоа го издвојуваат значењето на навиките што можат да се одржат во секојдневниот живот.

Поврзаност не значи причина

Студијата била набљудувачка: научниците не ги распоредиле студентите по случаен избор во групи со различни тренинзи. Поради тоа, не може со сигурност да се утврди дека токму вежбањето ја предизвикало забележаната разлика.

Можно е и менталните тегоби да влијаат врз тоа колку често некој има енергија или можност да биде физички активен. На резултатите можат да влијаат и други околности од животот на учесниците.

Податоците за вежбањето биле пријавени од самите студенти, а истражувањето се однесува на млади луѓе во високото образование во Норвешка. Затоа резултатите не треба автоматски да се пренесуваат на сите возрасни групи.

Светската здравствена организација препорачува возрасните да се стремат кон најмалку 150 минути умерена физичка активност неделно, или еквивалентна поинтензивна активност. Активноста може да се приспособи според здравствената состојба и можностите на секој човек.

Движењето може да биде дел од грижата за менталното здравје, но не е замена за стручна помош. Лицата што подолго време чувствуваат изразена тага, страв или тешкотии во секојдневното функционирање треба да разговараат со лекар или со стручно лице за ментално здравје.

Share
Scroll to Top