Новите фотографии од мистериозното кинеско „стелт“ беспилотно летало, неофицијално означено како WZ-X, им овозможија на воените аналитичари досега најдобар увид во крајно необичниот дизајн на леталото.


Иако Пекинг традиционално ги чува сите детали во строга тајност, се верува дека станува збор за беспилотно летало со голем домет и ниска радарска видливост. Тоа е вистински џин – претходно забележан на сателитски снимки во близина на тајната база „Малан“ во провинцијата Синџијанг – а најновите слики објавени од аналитичари од областа на разузнавањето од отворени извори (OSINT) потврдуваат дека дронот е првенствено наменет за долготрајни мисии за разузнавање, надзор и извидување (ISR).

Она што најмногу ги изненади експертите е уникатниот дизајн на крилата, кои се поделени на три дела: масивен централен дел во форма на дијамант, широк внатрешен дел и исклучително долг, потесен надворешен дел. Оваа „скалеста“ конфигурација отстапува од стандардните принципи на стелт-дизајнот, кои обично наложуваат мазни, рамни линии за да се минимизира радарскиот одраз.

Според извештаите, инженерите се одлучиле за овој дизајн за драстично да го намалат аеродинамичкиот отпор и да овозможат долготраен лет на екстремни височини, притоа задржувајќи ги тешките системи, горивото и опремата концентрирани во центарот на леталото.

Димензиите на дронот се импресивни и можат да се споредат со оние на американските стратешки бомбардери. Со проценет распон на крилата од околу 50 метри, WZ-X е споредлив по големина со познатиот бомбардер B-2 Spirit. Некои аналитичари проценуваат дека ова летало може да лета на височини поголеми од 27.000 метри и да постигне долет од над 19.000 километри. Иако овие бројки треба да се земат со резерва, очигледно е дека дизајнот дава предност на максималната издржливост во воздух пред носењето тешко вооружување.

WZ-X е само дел од огромната кинеска програма за развој на автономни летала, која опфаќа сè – од транспортни дронови и дронови од типот „лојален придружник“ за борбени авиони, па сè до муниција од типот „камиказа“. Интересно е тоа што, додека статусот на кинескиот стратешки бомбардер H-20 останува неизвесен, САД се длабоко навлезени во подготовките за воведување во употреба на својот B-21 Raider. Оваа ситуација уште еднаш го истакнува остриот контраст во пристапите на двете воени суперсили во однос на транспарентноста за новите технологии.

Додека Вашингтон отворено зборува за буџети, доцнења и спецификации – но строго го крие вистинскиот изглед на своите најважни проекти (како што се RQ-180 или F-47) – Пекинг применува сосема спротивен тактички пристап. Кинезите не се двоумат да дозволат нивните авиони да бидат фотографирани во лет или на писта, но не откриваат апсолутно ништо во врска со техничките способности, сериското производство или прецизната намена на воената опрема.