Иако денес многу поотворено се зборува за интимното здравје, бројни жени и понатаму не се сигурни што е нормално, а кога симптомите бараат посета на гинеколог. Околу вагиналната флора сè уште кружат многу митови – од тоа дека влажниот костим за капење предизвикува инфекција, до уверувањето дека колку повеќе интимна хигиена, толку подобро.
Гинекологот доц. д-р Ула Мартон објаснува кои тврдења се митови, а кои се научно потврдени факти, нагласувајќи дека погрешните навики можат да ја нарушат природната рамнотежа на вагиналната флора и да го зголемат ризикот од инфекции.
Мит: Влажниот костим за капење предизвикува инфекција
Влажниот костим сам по себе не е директна причина за појава на вагинална инфекција. Сепак, неговото долго носење создава топла и влажна средина која овозможува побрзо размножување на габите, како кандида, и на одредени бактерии што природно се присутни во организмот.
Затоа, експертите советуваат по капење што е можно побрзо да се пресоблечете во сув костим или облека.
Мит: Колку повеќе интимна хигиена, толку подобро
Многу жени веруваат дека честото миење е најдобра заштита, но реалноста е поинаква.
Вагината е орган кој природно се самочисти, а прекумерното користење сапуни, парфимирани гелови и вагинални испирања може да ја наруши нејзината природна рамнотежа.
Таквите производи го намалуваат бројот на лактобацилите – „добрите“ бактерии кои произведуваат млечна киселина и го одржуваат природно киселиот pH, што претставува важна заштита од штетни микроорганизми.
Вистина: Антибиотиците можат да ја нарушат вагиналната флора
Антибиотиците се неопходни за лекување на многу бактериски инфекции, но тие не прават разлика помеѓу корисните и штетните бактерии.
За време на терапијата се намалува и бројот на заштитните лактобацили, поради што расте pH-вредноста во вагината и се создаваат услови за развој на габични инфекции. Токму затоа многу жени по антибиотска терапија забележуваат појава на интимни тегоби.
Мит: Секое чешање и печење значат габична инфекција
Чешањето и печењето се чести симптоми на габична инфекција, но не секогаш се нејзина причина.
Ваквите симптоми можат да бидат последица на алергиска реакција, иритација од детергенти, омекнувачи, синтетичка долна облека, бричење, триење при спортски активности или сексуални односи.
Кај жените во менопауза истите симптоми можат да бидат поврзани и со сувост на вагината поради хормонални промени.
Вистина: Вагиналната флора природно се менува во текот на животот
Составот на вагиналниот микробиом природно се менува под влијание на хормоните.
Пред првата менструација и по менопаузата нивото на естроген е пониско, па има и помалку лактобацили кои обезбедуваат природна заштита.
Во репродуктивниот период и за време на бременоста, естрогенот го поттикнува создавањето гликоген, кој претставува храна за лактобацилите, па вагиналната флора е постабилна и поотпорна. Одредени промени се случуваат и во текот на самиот менструален циклус.
Мит: За вагиналната флора треба да се размислува само кога ќе се појават симптоми
Една од најчестите заблуди е дека интимното здравје треба да стане приоритет дури кога ќе се појават непријатен мирис, чешање или засилен вагинален исцедок.
Експертите нагласуваат дека тогаш природната рамнотежа веќе е нарушена.
Превенцијата подразбира едноставни секојдневни навики – носење памучна и проветрувачка долна облека, избегнување парфимирани влошки и агресивни препарати, разновидна исхрана, внимателна употреба на лекови и редовни гинеколошки прегледи.
Секоја ненадејна промена во мирисот, бојата или текстурата на вагиналниот исцедок треба да биде причина за преглед кај гинеколог, а не за самостојно лекување.
Како да ја зачувате природната рамнотежа?
Освен правилната интимна хигиена и здравите животни навики, во одредени периоди – како антибиотска терапија, силен стрес или повторливи интимни инфекции – некои жени, по препорака од лекар, користат пробиотици или синбиотици како дополнителна поддршка.
Гинеколозите потенцираат дека најдобрата заштита на интимното здравје е превенцијата, бидејќи спречувањето на проблемите секогаш е полесно и поефикасно од лекувањето на хронични инфекции.






