Актерката Франсис Фишер, позната по улогата во филмот „Титаник“, по повеќе од три децении проговори за врската со холивудската легенда Клинт Иствуд и откри каков бил славниот актер и режисер кога камерите ќе се изгаснеле.
Фишер гостуваше во поткастот „Still Here Hollywood“, каде што се присети на нивната долгогодишна љубовна врска, заедничкиот живот и соработката на еден од најзначајните филмови во кариерата на Иствуд.
Двајцата се запознале во 1988 година, за време на снимањето на „Pink Cadillac“, а подоцна повторно работеле заедно во легендарниот вестерн „Unforgiven“ од 1992 година.
За овој филм Иствуд ги освои „Оскарите“ за најдобар филм и најдобра режија, додека Фишер ја толкуваше улогата на Стробери Алис. Нивната љубовна врска завршила во 1995 година.
„Никогаш не го видов вознемирен“
Иако нивната врска одамна е завршена, 74-годишната актерка за поранешниот партнер зборуваше со голема почит.
„Тој е многу опуштен. Никогаш не го видов да се вознемири или да ја изгуби присебноста“, изјави Фишер.
Таа особено се сеќава на атмосферата за време на снимањето на „Unforgiven“. Иствуд, како што раскажува, не морал да го крева гласот или демонстративно да го покажува својот авторитет за да ја контролира работата.
На снимањето владееле исклучителна тишина, дисциплина и почит.
„Тишината на сетот беше неверојатна. Имаше огромна почит и мислам дека тој едноставно ја предизвикува кај луѓето“, раскажа актерката.
Според неа, Иствуд зборувал тивко, не правел непотребни движења и никогаш не се обидувал насилно да се наметне. Понекогаш, кога не сакал да одговори на одредено прашање, било доволно само да го погледне соговорникот.
Смирен, но бескомпромисен
Зад неговата препознатлива смиреност, сепак, се криела исклучително решителна личност.
Фишер објасни дека Иствуд никогаш не правел нешто што не го сака и секогаш ги реализирал работите според сопствената замисла.
„Сè прави на свој начин. Или ќе го прифатите тоа и ќе тргнете со него или нема“, рекла таа.
Токму спојот на смиреност, самодоверба и ненаметлив авторитет создавал посебна атмосфера на неговите филмски сетови. Иствуд не морал да бара тишина и дисциплина – екипата спонтано му ги давала.
Фишер вели дека тоа била една од неговите највпечатливи особини и причината поради која можел да управува со голема филмска екипа без викање, закани или демонстрација на моќ. People
Го чувал сценариото 17 години
Актерката откри и интересен детаљ од создавањето на „Unforgiven“, филмот кој подоцна ќе стане едно од најважните остварувања во кариерата на Иствуд.
Според неа, славниот актер и режисер го добил сценариото на Дејвид Пиплс дури 17 години пред да одлучи да го сними филмот.
Причината поради која чекал била едноставна – сметал дека е премлад за улогата на остарениот револвераш Вилијам Мани.
Наместо да се откаже од приказната, Иствуд го сочувал сценариото и чекал да дојде вистинското време.
„Го чуваше во фиока и мислеше дека еден ден ќе го сними. На крајот го направи во совршен момент од својот живот“, се присети Фишер.
Единствениот филм без преработени страници
Фишер била особено воодушевена и од тоа што сценариото речиси воопшто не било менувано за време на продукцијата.
Вообичаено, кога во филмското сценарио се прават измени, актерите и екипата добиваат нови страници во различни бои, за полесно да ги разликуваат верзиите.
Кај „Unforgiven“ немало такви страници.
Фишер тврди дека тоа бил единствениот филм на кој работела, а чие сценарио од почеток до крај останало во оригиналната верзија, испечатено на бели страници.
Според неа, текстот на Дејвид Пиплс бил толку прецизно и убаво напишан што немало потреба од дополнителни интервенции и можел да се чита како роман.
Денес ги поврзува нивната ќерка Франческа
Иако нивната љубовна приказна заврши пред повеќе од 30 години, Фишер и Иствуд засекогаш ги поврзува нивната ќерка Франческа Иствуд.
Франческа неодамна го добила своето второ дете, уште едно момче, поради што поранешните партнери добиле нова заедничка улога.
„Сега сме баба и дедо“, со задоволство заклучи Фишер.
Кога денес зборува за 96-годишниот Иствуд, актерката не се навраќа на бурните моменти од нивната врска. Во нејзиното сеќавање останал човекот кој со тивок поглед и без да го подигне гласот можел да воспостави целосна контрола и да ја добие почитта од сите околу себе.






