Науката објаснува: Зошто интелигентните луѓе потешко влегуваат во врска?

Постои една позната приказна за љубовта што постојано кружи. Онаа во која тајмингот, среќата и емотивната достапност ја завршуваат најголемата работа. Науката, сепак, нуди помалку ласкаво објаснување: некои луѓе остануваат сингл подолго затоа што едноставно премногу добро размислуваат за сè.

Во долгорочна студија објавена во научно списание од областа на психологијата, истражувачите следеле повеќе од 17.000 луѓе во Обединетото Кралство и Германија, од адолесценција до зрелост. Еден заклучок привлече особено внимание: попаметните и повисоко образованите учесници поминувале повеќе време без партнер.

„Нашите резултати покажуваат дека и социодемографските фактори, како образованието, и психолошките карактеристики, како моменталната благосостојба, помагаат да се предвиди кој ќе влезе во романтична врска, а кој не“, изјави коавторот на студијата Михаел Кремер од Универзитетот во Цирих.

Ова не значи дека паметните луѓе ја „одбиваат“ љубовта. Повеќе укажува на поинаков стил на запознавање: повеќе двоумење, повеќе анализа и помалку импулсивни „да“. Истражувачите забележале дека младите мажи со повисоко образование и пониска благосостојба, кои живееле сами или со родители, почесто останувале сингл подолго, додека живеењето со пријатели било поврзано со поголеми шанси за врска.

Ова се вклопува во поширока општествена промена. Според „Економист“, бројот на сингл лица на возраст од 25 до 34 години се удвоил во последните 50 години. Приближно половина од мажите и повеќе од 40 проценти од жените во таа возрасна група денес живеат без сопружник или партнер. Причините се движат од економски фактори до културни промени, но исходот е сличен: тоа да си „без врска“ од нешто привремено станува сè понормална состојба.

Студијата од Цирих разгледала и како долгиот период без партнер влијае со текот на времето. Луѓето што останале без врска до крајот на дваесеттите почесто пријавувале пониско животно задоволство и повеќе осаменост. Растеле и резултатите поврзани со депресивност, кај двата пола. Благосостојбата, пак, се подобрувала откако луѓето влегувале во својата прва романтична врска.

„Недостатоците во благосостојбата стануваат поизразени во доцните дваесетти“, напишале авторите, додавајќи дека долгото останување сингл носи умерени ризици за менталното здравје.

Има и една тивка иронија во сето ова: истите особини што прават некого внимателен, промислен и селективен, можат да го отежнат самиот почеток на врска. Истражувањето не тврди дека сингл луѓето „паѓаат“ во љубовта. Повеќе сугерира дека тие оптимизираат за стабилност во култура на запознавање која често ја наградува брзината.

Внимателното размислување се исплаќа во училници и канцеларии. Во запознавањето, понекогаш се претвора во долга пауза што никогаш не се разрешува.