(ФОТО) По повеќе од 100 години научниците ја открија тајната на „Крвавиот водопад“ на Антарктикот

Еден од најнеобичните природни феномени на Земјата – „Крвавиот водопад“ на Taylor Glacier на Антарктикот – конечно доби најцелосно научно објаснување досега. Новото истражување, објавено во списанието Antarctic Science, открива како настанува овој впечатлив феномен и решава дел од мистеријата што ги интригира научниците повеќе од еден век.

Првата теорија била погрешна

„Крвавиот водопад“ првпат бил опишан во 1911 година од австралискиот геолог Грифит Тејлор за време на експедиција на Антарктикот.

Во тоа време тој претпоставил дека црвената боја ја предизвикуваат алги заробени во мразот. Подоцнежните истражувања, сепак, покажале дека оваа претпоставка не била точна.

Тајната се крие длабоко под глечерот

Според најновите сознанија, црвената вода потекнува од исклучително солен раствор богат со железо, кој бил заробен под северниот дел на Taylor Glacier најмалку 1,5 милиони години.

Станува збор за древен џеб од морска вода кој останал заробен кога глечерот се проширил и го затворил под дебели слоеви мраз.

Во текот на милиони години водата станувала сè посолена. Поради високата концентрација на соли, таа останува во течна состојба и на екстремно ниските температури на Антарктикот.

Кога оваа вода ќе стигне до површината и ќе дојде во контакт со кислородот од воздухот, железото оксидира – истиот процес што создава ‘рѓа. Токму затоа водата добива карактеристична темноцрвена боја.

Откриен е скриен канал долг околу 300 метри

Една од најголемите мистерии била како водата воопшто се движи низ толку дебел и студен глечер.

Одговорот дошол во 2017 година, кога тим научници со помош на радарски мерења открил мрежа од канали долги околу 300 метри.

Низ овие канали солената вода под висок притисок полека се движи од длабочината кон површината.

Научниците објаснуваат дека високата концентрација на соли ја намалува точката на замрзнување на водата. Дополнително, при делумно замрзнување се ослободува топлина која го загрева околниот мраз и ги одржува каналите отворени.

Поради тоа, Taylor Glacier денес се смета за најстудениот познат глечер во светот низ кој постојано тече течна вода.

Под мразот постои цел микробен свет

Уште пофасцинантно е она што се наоѓа длабоко под мразот.

На стотици метри под површината, во целосен мрак, без кислород и без сончева светлина, повеќе од милион години преживува цела заедница микроорганизми.

За разлика од повеќето познати организми, овие микроорганизми не ја користат енергијата од Сонцето, туку добиваат енергија од сулфатите, што им овозможува да опстанат во екстремни услови.

Лабораториските анализи потврдиле дека под глечерот постои активен микробен екосистем.

Првпат е забележан моментот кога водата избива на површината

Во септември 2018 година научниците речиси случајно успеале да го регистрираат моментот кога солената вода избила на површината.

Во исто време функционирале три независни системи за следење:
– GPS-станица што го следела движењето на глечерот;
– камера што секојдневно ги фотографирала Крвавите водопади;
– сензори што ја мереле температурата на блиското езеро.

Податоците покажале дека за време на истекувањето:
– површината на глечерот се спуштила за околу 15 милиметри;
– неговото движење се забавило за речиси 10 проценти;
– температурата на водата нагло се намалила;
– се појавиле нови темноцрвени линии на површината.

Ова е првпат научниците директно да ги следат физичките промени што се случуваат додека глечерот испушта заробена солена вода.

Откритието може да помогне во потрагата по вонземски живот

Истражувањето покажува дека под глечерот постепено се зголемува притисокот на солената вода. Кога ќе достигне критично ниво, водата пробива кон површината, а потоа системот повторно се стабилизира и циклусот започнува одново.

Научниците планираат долгорочно да го следат овој процес за подобро да ги разберат промените што се случуваат во Taylor Glacier.

Воедно, овој уникатен систем има големо значење и за астробиологијата. Бидејќи микроорганизмите успеваат да преживеат во целосен мрак, без кислород и без сончева светлина, истражувачите сметаат дека слични форми на живот би можеле да постојат и под ледената површина на Марс или на некои ледени месечини во Сончевиот Систем.

Ова откритие не само што ја објаснува мистеријата на „Крвавиот водопад“, туку отвора и нови можности за разбирање на животот во најекстремните средини – како на Земјата, така и надвор од неа.