Итан Хок против алчноста во Холивуд: „Оние што мислат дека контролираат сè, на крајот губат“

Итан Хок упати остри критики кон влијанието на парите и моќните деловни кругови врз забавната индустрија. Во интервју за „GQ“, актерот изрази уверување дека комерцијалните притисоци ќе поттикнат нов бран уметнички бунт, особено во музиката и театарот.

„Верувам во бунт. Мислам дека луѓето ќе се разбудат и ќе возвратат, дека ќе има големи движења во музиката, во театарот во живо и во здружувањето на луѓето“, порача Хок.

Неговите зборови беа особено остри кон оние што, според него, веруваат дека богатството им овозможува целосна контрола врз другите.

„Не грижете се за парите и за алчните гадови што мислат дека ги контролираат сите. Тие секогаш губат на крајот“, изјави актерот.

Хок зборуваше и за тешкотиите со кои се соочуваат уметниците кога сакаат да работат на проекти што им се лично важни. Според неговото искуство, токму таквите ангажмани често носат помала заработка.

„Забележувам директна поврзаност: колку повеќе сакате некој проект, толку помалку сте платени. Ако сакате да го победите алгоритмот, многу е тешко истовремено и да бидете платени“, рече тој.

Во интервјуто се осврна и на другата страна на славата – изолацијата што може да ја создаде јавната препознатливост. Според Хок, постојаните пофалби, парите и вниманието не се гаранција за искрени односи.

Тој оцени дека славните личности можат да се најдат во средина во која сите им кажуваат дека се прекрасни, но малкумина разговараат со нив отворено. Таквата оддалеченост од обичниот живот, според него, може да биде тешка за поднесување.

Хок и претходно зборувал за оваа тема. Во гостување во „The Joe Rogan Experience“ ја опиша славата на млада возраст како „отров за мозокот“, осврнувајќи се на сопствените почетоци и на притисоците што младите актери не ги препознаваат веднаш.

Слични критики кон деловната логика во Холивуд претходно упати и Дакота Џонсон. Во емисијата „Hot Ones“, таа оцени дека креативните одлуки премногу често ги носат луѓе без доволно разбирање за филмот, додека студијата се потпираат на продолженија и преработки.

Хок, сепак, останува оптимист за иднината на уметноста. Неговото очекување е дека новите генерации автори и публиката ќе создадат простор за пооригинални дела и за непосредни заеднички искуства.