Израел го нападна Иран без реалистичен план за промена на режимот, а очекувањата дека воздушните напади би можеле да предизвикаат народно востание се засноваа на „желби“, а не на солидни разузнавачки информации, тврдат повеќе израелски безбедносни извори. Иранскиот режим преживеа речиси две недели бомбардирање и атентат врз ајатолахот Али Хамнеи, додека американскиот претседател Трамп јавно размислува да ја заврши сè поскапата војна, пишува The Guardian.
Доколку новото раководство на Иран ја задржи власта, долгорочната мерка за успехот на конфликтот би можела да биде судбината на 440 килограми збогатен ураниум, кој остана закопан под планината по американските напади минатиот јуни, изјавија поранешни и сегашни израелски одбранбени и разузнавачки извори. Таа количина, доволна за повеќе од 10 нуклеарни боеви глави, би можела да му овозможи на Иран да го забрза развојот на оружје ако материјалот остане во земјата.
Клучните 440 килограми ураниум
„Тие 440 килограми ураниум се еден од најочигледните индикатори за тоа како ќе заврши оваа војна и дали ќе биде успешна“, рече еден поранешен висок израелски службеник за одбрана и разузнавање кој се занимаваше со Иран. „Мора да се најдеме во позиција каде што тој материјал е или надвор од Иран, или на власт е режим на кој можеме да му веруваме дека ќе го заштити на многу сериозен начин“.
Иранските тврдокорни застапници долго време тврдат дека нуклеарното одвраќање е единствената гаранција за опстанокот на Исламската Република. Огромната воена доминација на американските и израелските сили во оваа војна веројатно ќе го засили тој став ако режимот преживее, според написите.
Се вели дека САД размислуваат да испратат копнени сили на мисија со висок ризик за обезбедување ураниум, а во разговорите пред војната се споменуваше и можноста Иран да предаде збогатен ураниум на трета земја.
„Оваа војна е игра со висок ризик затоа што, ако биде успешна, целосно ќе го промени Блискиот Исток на подобро“, рече поранешниот службеник. „Но, ако бомбардираме сè и режимот остане на власт и ги задржи тие 400 килограми ураниум, мислам дека го започнуваме одбројувањето до обидот на Иран да добие нуклеарно оружје.“
Јоаб Розенберг, поранешен заменик-шеф на истражувачкиот оддел на израелската воена разузнавачка служба, беше уште подиректен, опишувајќи го секој исход од војната што ќе го остави ураниумот во ирански раце како Пирова победа.
„Најлошиот исход од оваа војна ќе биде прогласување на победа во стилот на јуни 2025 година, што би го оставило иранскиот режим ослабен, но со 450 килограми збогатен ураниум во рацете“, објави тој на социјалните мрежи. „Во тој случај, сто проценти ќе почне да се прави нуклеарна бомба, а нашата победа ќе се претвори во наш пораз.“
Убиството на Али Хамнеи можеби дури и ја засили нуклеарната закана. Иако инвестираше огромни ресурси во програма што лесно може да се пренамени за воени цели, тој со децении ја одложуваше конечната одлука за изградба на оружјето. Ставовите на неговиот син и наследник, Моџтаба Хамнеи, се помалку познати.
„Со Али Хамнеи знаевме речиси сè за неговото донесување одлуки. Тој направи многу работи што нè загрижуваа и затоа се случи војната. Но, тој никогаш не донесе одлука да се одлучи за бомбата по секоја цена“, рече друг поранешен висок разузнавачки службеник.
„Со Моџтаба, не сум сигурен дека имаме доволно знаење за да процениме што би направил со нуклеарната програма. Тој можеше веднаш да се одлучи за бомбата.“
Текстот Поранешен израелски разузнавач: Судбината на војната зависи од 440 килограми збогатен ураниум од Иран е превземен од МАКФАКС.






